Autostrady mają być budowane przez specjalnie utworzone w tym celu, całkowicie kontrolowane przez państwo, Podmioty Specjalnego Przeznaczenia. Pieniądze na ich funkcjonowanie będą pochodzić ze środków Krajowego Funduszu Drogowego, emisji powszechnych obligacji drogowych oraz bardziej efektywnego niż dotychczas gospodarowania środkami unijnymi.
Takie są główne propozycje Ministra Transportu i Budownictwa, które mają na celu usprawnienie systemu budowy dróg krajowych i autostrad. Minister przedstawił je na konferencji prasowej w dniu 9 listopada br.
Szef resortu drogownictwa poinformował, że w chwili obecnej inwestycje drogowe są finansowane tylko w 15% ze środków unijnych. Z kolei plan inwestycyjny na rok bieżący wykonano jedynie w 30%. Powoduje to, że państwo nie wykorzystuje 2 mld zł przeznaczonych na drogowe inwestycje.
Wprowadzając nowe rozwiązania Ministerstwo liczy, że państwo będzie miało większy niż dotychczas wpływ na budowę autostrad. Mniejsze mają być też koszty finansowe podmiotu budującego drogi, zwiększyć ma się ponadto jego efektywność działania wobec struktur administracyjnych.
Podmiot będzie pozyskiwał środki na drodze finansowania pozabudżetowego. Dodatkowe możliwości finansowe programu budowy dróg i autostrad mają zapewnić: potraktowanie podatku VAT jako kosztu kwalifikowanego, uzyskanie możliwości efektywnego prowadzenia równolegle wielu inwestycji drogowych, wieloletnie planowanie finansowe podmiotu, a także menedżerski system zarządzania i wynagradzania.
Istotne jest też zmniejszenie liczby wypadków drogowych. W Polsce zagrożenie śmiercią z powodu nieszczęśliwego zdarzenia na drodze jest 3 razy większe niż w Unii Europejskiej. Z powodu wypadków drogowych nasz kraj traci rocznie ok. 30 mld zł.
Priorytetami działania resortu na lata 2006-2009 są:
Do wniosku o zarejestrowanie pobytu obywatela Unii Europejskiej lub wydanie karty pobytu członka jego rodziny będzie można dołączyć pisemne oświadczenie dotyczące wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej lub inny dowód potwierdzający, że unijny obywatel jest osobą pracującą w Polsce na własny rachunek. Chodzi o przypadek, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin. Zmianę wprowadza rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 7 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wniosków i dokumentów w sprawach prawa pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 282 poz. 1655), króre także obowiązuje od 1 stycznia 2012 r.
Pracodawca powinien wydać świadectwo pracy w dniu, w którym nastąpi rozwiązanie lub wygaśnięcie stosunku pracy - wynika z przepisów, które weszły w życie 7 grudnia 2011 r.. Mowa o rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 listopada 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz. U. Nr 251 poz. 1509). Zgodnie z nowymi przepisami pracodawca powinien wydać świadectwo pracy w dniu, w którym następuje rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy na czas nie określony. Dotyczy to również umowy terminowej trwającej krócej niż 24 miesiące, jeżeli jej rozwiązanie lub wygaśnięcie przypada po upływie tego terminu. Niezależnie od tej zasady, świadectwo należy wydać w ciągu 7 dni od dnia złożenia pisemnego wniosku pracownika. Tak jak do tej pory, świadectwo można wręczyć bezpośrednio pracownikowi albo osobie upoważnionej przez niego pisemnie. Jeżeli jego wydanie we właściwym terminie nie jest możliwe, pracodawca powinien doręczyć dokument nie później niż w ciągu 7 dni od dnia jego upływu. W rozporządzeniu doprecyzowano też sposób wypełniania świadectwa pracy.
Usprawnienie rządowego procesu legislacyjnego - to cel zmian w regulaminie pracy Rady Ministrów, przyjętych 6 grudnia br. Jak wyjaśnia kancelaria premiera, chodzi głównie o sposób przygotowywania projektów założeń projektów ustaw oraz projektów ustaw, które zostaną przygotowane na podstawie przyjętych założeń. Obecnie projekty założeń są obszerne, zbyt szczegółowe i wymagające długotrwałych uzgodnień. Powinny mieć one natomiast charakter zwięzłych i krótkich dokumentów, które oddawałyby istotę politycznej i merytorycznej decyzji RM odnośnie do zmian prawa. Dlatego do regulaminu prac Rady Ministrów wprowadzono zmianę dotyczącą charakteru przygotowywanych założeń projektów ustaw. Na etapie założeń nie będzie konieczne przygotowywanie szczegółowych ocen przewidywanych skutków społeczno-gospodarczych (OSR). Organ wnioskujący zostanie natomiast zobowiązany do przedstawienia testu regulacyjnego, w którym zawarta będzie wstępna analiza ekonomiczna, finansowa i społeczna. W teście znajdą się m.in.: oszacowanie rozwiązań regulacyjnych, porównanie z regulacjami przyjętymi w innych państwach oraz wskazanie osoby odpowiedzialnej za projekt. Zdaniem Rządu test regulacyjny oparty o wstępną analizę kosztów i korzyści dołączony do projektu założeń projektu ustawy, wesprze ustalanie priorytetów prac Rady Ministrów - wyjaśnia kancelaria premiera. Opracowanie projektu ustawy w dalszym ciągu należeć będzie do Rządowego Centrum Legislacji. Źródło: www.premier.gov.pl.
Do Rzecznika Praw Obywatelskich napływają skargi od osób, które po wielu latach otrzymywania świadczenia zostają pozbawione uprawnień do emerytury lub renty na podstawie art. 114 ust. 1 i la ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wspomniane przepisy dają podstawy do weryfikacji decyzji w sprawie świadczeń z FUS. Stanowią, że prawo do świadczeń lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie świadczeń zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub na ich wysokość. Ponadto, organ rentowy może ponownie ustalić prawo do świadczenia również wtedy, gdy po uprawomocnieniu się decyzji okazało się, że przedłożone dowody nie dawały podstaw do ustalenia prawa do emerytury lub renty albo ich wysokości. Ustawa nie określa granic czasowych, w których można złożyć wniosek, co oznacza, że może to nastąpić nawet po upływie wielu lat. RPO uważa, że przyznanie kompetencji do wszczęcia postępowania z urzędu wyłącznie w oparciu o odmienną ocenę wcześniej przedłożonych dowodów narusza zasadę zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa, wynikającą z art. 2 Konstytucji. W wystąpieniu skierowanym do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych czytamy, że zasada ta nie stoi wprawdzie na przeszkodzie ponownemu rozpatrzeniu sprawy rozstrzygniętej prawomocną decyzją organu rentowego, ale powinno to być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami, a przepis art. 114 ust. la takich wyjątkowych przesłanej nie określa. Rzecznik przywołał przy tym orzecznictwo Sądu Najwyższego, z którego wynika, że przepis art. 114 ust. la nie może być interpretowany w całkowitym oderwaniu od treści przepisu art. 114 ust. 1 ustawy. Z zawartego w tym przepisie odesłania do odpowiedniego stosowania art. 114 ust. 1 ustawy wynika, że określenie przedłożone dowody oznacza nowe dowody w rozumieniu art. 114 ust. 1 ustawy, a zatem w sytuacji gdy po uprawomocnieniu się decyzji przyznającej prawo do emerytury, nie przedstawiono nowych dowodów, istniejących przed dniem wydania tej decyzji a nieznanych w tym dniu organowi rentowemu, organ rentowy nie może z urzędu wszcząć postępowania o ponowne ustalenie prawa do świadczeń w trybie art. 114 ust. la w związku z ust. 1 ustawy. Źródło: www.brpo.gov.pl.
Finanse, bankowość, gospodarka, pożyczki, kredytowanie
Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj: